ممكن شود بايد لباس را از خود دور كند و نماز را تمام كند هر چند عريان شود ، اما اگر بدنش متضرر شود به واسطه دور كردن لباس از خود ( 1 ) ، اگر با لباس غصبى نماز بخواند اشكالى ندارد ( 2 ) . ( مسأله 663 ) : اگر در بين نماز بفهمد و يا به خاطرش بيايد كه بر روى فرش يا مكان غصبى قرار دارد ، در صورت ضيق وقت بايد در حال بيرون رفتن از آن ، نماز خود را تمام كند و اما در وسعت وقت ، اگر مىتواند ( 3 ) بايد به جاى مباح برود و نماز را در آنجا تمام كند ( 4 ) و الا بايد نماز را قطع كند . ( مسأله 664 ) : تخفيف دادن در مورد لباس و بدن نجس به جهت نماز محل احتياط ( 5 ) اما اگر لباس و بدن هر دو نجس باشند و تهيه لباس طاهر براى شخص ممكن نشود بايد عريان ( 6 ) نماز بخواند ( 7 ) . ( مسأله 665 ) : اگر لباس نمازگزار مشتبه ( 8 ) به اجزاى حرام گوشت

--> ( 1 ) ميرزاى شيرازى : به جهت انحصار لباس در آن . ( 2 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : احوط مراعات اقل مراتب تصرف در اين صورت است . ( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : بدون انجام فعل منافى . ( 4 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : بى فعل زياد ، ( 5 ) محمد باقر شيرازى : اين احتياط لزومى است . ( 6 ) محمد كاظم طباطبائى : اقوى وجوب نماز در لباس نجس در اين صورت است اگر چه احوط جمع است . ( 7 ) ميرزاى شيرازى : محمد باقر شيرازى : بايد احتياط به جمع نمايد . محقق خراسانى : اگر چه اقوى در اين صورت معين بودن نماز در لباس نجس و اكتفا نمودن به مقدار ستر عورت از بدن است . ( 8 ) محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى : گذشت كه اقوى جواز نماز در مشكوك است .